Kunstwerk in Harfsen

Artikel: Het nieuwe kunstwerk in Harfsen geeft stof tot gesprek. Veel mensen wenden zich met vragen tot de gemeente over het beeld. Waarom staat het daar? Wat betekent het? Welke details zijn er in te zien? Wie zou deze vragen beter van een antwoord kunnen voorzien dan beeldhouwster Linda Verkaaik zelf.

Linda vertelde ons:
“Het verhaal over Harfsen deed me denken aan een voortkabbelend lief en leed. Aan op zichzelf staande gebeurtenissen, elementen, anekdotes in de stroom van de tijd beweging, golfbeweging. Mensen gaan verder, staan niet stil; er is een ervaringsspiraal, een rondgang in de tijd met ups en downs.

Daarom koos ik voor één grote golvende beweging – tijd -bestaand uit een aantal elementen – gegevens uit de geschiedenis – stilistisch weergegeven.

Het beeld moest de menselijke maat van de omgeving hebben. En door zijn omvang niet als een blokkade gaan werken. Vandaar ook de vele openingen, die het beeld een zekere transparantie geven. Een doorzicht naar wat erachter ligt.

Het veld, tegenover waar het beeld staat, wordt veel als zit- en speelveld gebruikt en tevens als evenementenveld. Daarom wilde ik in het beeld ook een speel- en zitfunctie verwerken. Met zijn kleurige buitenkant richting rotonde en doorgaande weg en met zijn beschermende binnenkant naar het speelveld gericht, waar het bankje zit om de evenementen gade te slaan.

Het beeld is uitgevoerd in brons met accenten van kleurig email erin verwerkt, wat het effect van mozaïek of inlegwerk geeft.

Als teken heeft het beeld een golvende schilvorm, die doet denken aan een boom, bossage, landschappelijke glooiingen. Het heeft een open en een gesloten kant, een binnen en een buiten. Een horizontaal en een verticaal gedeelte.

Het horizontale, landschappelijke gedeelte begint golvend bij de oorsprong van de geschiedenis van Harfsen; de beek waar ooit een bijl in gevonden is, het punt waar Harfsen is gesticht. De gekleurde vissen en het riet langs de kant waren de stille getuigen. Deze waterweg mondt uit in een andere weg: de tramrails, als twee lijntjes wat krom van het in onbruik geraakt zijn. Het element school is symbolisch weergegeven door een hoofd, waar alle geleerde kennis in zit, van het ABC tot muzieknoten. Het vogeltje bij zijn oor is de verhalenverteller, de brenger van grote wijsheid.

Het verticale, architecturale gedeelte geeft de stilistische vertaling weer van een boom en er aan vast de ingang van een soort kapelletje. Met een Romaans aandoend raampatroon in de bovenkant. Het kleurig mozaïekpatroon en de vele figuratieve details zijn een aanvulling op de grote abstracte vorm.

Voor mij komen in dit beeld geschiedenis en heden, traditie en experiment, universele en persoonlijke waarden tezamen. Zowel in de vorm, in het materiaal, als in de inhoud.”

Hieronder een filmpje waarin alles nog in het kort wordt uitgelegd.

 

Comments are closed.