Liturgische schikkingen

Ook de komende weken verzorgt Anneke weer de liturgische schikkingen op de avondmaalstafel.

De schikking op de eerste zondag in de 40-dagentijd, 10 maart:

Het begin van de 40 dagen tijd, een tijd van bezinning, van zelfreflectie, weerspiegeld in de zeven hoofdzonde als thema’s van de komende zondagen. Op de eerste zondag staan we stil bij de hebzucht. We lezen in Lucas 4, 1:14  over de verzoeking van Jezus in de woestijn. Hij wordt op de proef gesteld, maar wij ook.
In het liturgisch bloemstuk is de onderbroken cirkel gemaakt van judaspenning.
Een cirkel symboliseert in de bijbel de Eeuwigheid. Ook kent de cirkel geen eind of begin en het herinnert eveneens aan de volmaaktheid of overwinning. Zonde maakt de cirkel onvolmaakt. Judaspenning ontleent zijn naam aan het geld dat Judas kreeg als loon voor zijn verraad.
De tarwearen herinneren ons aan Christus, het levende brood. In de opening van de onderbroken cirkel donkergekleurde rommelige takken. Door de neerwaartse beweging vormt het een verbinding tussen hemel en aarde, waarin chaos zichtbaar is. De zeven paarse bloemen symboliseren de zeven ‘hoofdzonden’. De stenen op de grond verwijzen ons naar het fundament en herinneren ons aan  de sluitsteen voor het graf, die uiteindelijk  wordt afgewenteld.

Hebben en zijn.

Op school stonden ze op het bord geschreven
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven
de ene werkelijkheid de ander schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van een goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken.
En daarboven langzaam worden opgericht.
(Ed Hoornik.)

 

Tweede zondag in de 40 dagen tijd; Lusteloosheid,

Het volk in de woestijn moet op Mozes moet wachten, tot hij weer afdaalt van de berg nadat hij met God heeft gesproken. De discipelen wachten op de berg als Jezus bidt, ze vallen in slaap.

Deze zondag worden wij opgeroepen niet te verslappen.
Blijf bidden!
De tulp verwijst in de bijbel naar het gebed, omdat de bloembladeren open naar de hemel staan. De tulpen op hun kop, blijven het voedsel halen uit de bol. Ze zijn opgehangen aan schapenwol. Als we schapen blijven van de kudde is de kans te verslappen kleiner. Tussen de stenen is een kaars geplaatst die ons bepaalt bij ons gebed en het bidden voor iemand, zodat we ook weer op die ander gericht zijn.

In je bestaan bevestigd zijn,  In het licht van de Ander staan.

 

 

 

 

3e zondag voor Pasen,

We staan in de veertigdagen tijd elke week stil bij één van de krachten die ons van God af kunnen houden. Na ‘hebzucht’ en ‘lusteloosheid, is woede, wrok en wraakzucht de derde emotie die ons van God af kan vervreemden. Misschien is boosheid niet altijd verkeerd, maar woede en wraakzucht zijn lastige emoties, dat staat buiten kijf. Zij doen veel kwaad.

De evangelielezing in Johannes 2:13 e.v. tekent een Jezus die profetisch te keer gaat in de tempel, maar in de hele bijbel kunnen we voorbeelden vinden van deze emotie ten goede of ten kwade.

De onderbroken cirkel van judaspenning is een verwijzing naar geld. In gedroogde vorm lijken de vliezen, waar de zaden in zitten op zilverlingen.

Doornen takken van de roos zijn een verwijzing naar de ’lastige’ emoties binnen dit thema. Evenals een wirwar van rood draad, die de heftigheid hiervan benadrukken.

De roos is symbool van de Liefde. Het rood van de bloem is de liturgische kleur die ons herinnert aan vuur; De brandende Liefde en de Heilige Geest. Maar ook de kleur van de Liefde die zich offert.

 

4e zondag voor Pasen

We staan in de veertigdagen tijd elke week stil bij één van de krachten die ons van God af kunnen houden. Na ‘hebzucht’, ‘lusteloosheid en woede staat op deze 4e zondag Wellust en Gulzigheid centraal.

In Mattheus 5 de verzen 6 t/m 9 en 27t/m 30 staat dat de Jezus,’de zoon van David’ de weg wijst naar een leven dat niet beschadigt zij die hongeren naar gerechtigheid, barmhartigen en zij die zuiver van hart zijn, zij  wandelen niet op de weg van hebzucht en wellust. Blijf er verre van is de waarschuwing in de verzen 27 t/m 30 . In 2 Samuel 11; 27 e.v. wordt verhaald hoe David de fout in gaat als hij Bathseba, de vrouw van zijn buurman begeert, en steelt. Het protest van de Profeet Nathan die hem van Gods wege terecht wijst.
Bij Gulzigheid en Wellust zijn de zones van het lichaam verschillend maar het probleem is hetzelfde. De rem kan eraf vliegen. Eten, seks en andere vormen van genot kunnen een obsessie  worden.

In de schikking van vandaag zien wij de onderbroken cirkel van riet.
Riet verwijst in de bijbel naar buigzaamheid, maar ook de breekbaarheid er van.
Het geknakte riet zal Hij niet breken en de kwijnende vlas pit blaast Hij niet uit.
De papagaaientulpen rondom de rietstengels doen ons denken aan vlammen als van vuur. De paradijsvogelbloemen; de Strelitzia staan hier als teken van wellust en gulzigheid. Daarbinnen de zwarte bessen van de klimop, als teken van het donker.
Het kwaad zwart als de nacht splijt en verscheurt.
De Eeuwige  verzoent en bevrijdt.

 

 

Vijfde zondag ‘Jaloezie en Nijd’ (Genesis 4: 1 – 15 en Marcus 10: 35 – 45)

Na Hebzucht, Lusteloosheid, Woede, Gulzigheid, nu Jaloezie en Nijd. Ook weer één van die nare trekken die je van God vervreemden.
Iets willen hebben wat een ander heeft. En over nijd; een ander iets misgunnen.
Sterke emoties, die tot ongelukken kunnen leiden, zoals bij Kaïn en Abel.
Maar ook bij de leerlingen van Jezus, waarvan er twee graag een voorkeursbehandeling willen.
Hoe gaan wij hier mee om?

Rondom de onderbroken cirkel van riet de verbeelding van een ‘weg’ gemarkeerd
door blauwe distels. In de bijbel zijn distels een verwijzing naar Zonde en Lijden.
Blauw is de kleur van de hemel, Goddelijkheid, oneindigheid, onschuld en trouw.

Het wordt eveneens in verband gebracht met Maria, zij wordt ook wel de ‘hemelkoningin’ genoemd.
Gele narcissen: Het geel is een aanduiding voor Licht, luister, glorie, maar ook voor afgunst , haat en nijd, beproeving en verraad.
Judas wordt met een gele kleur afgebeeld. De narcis herinnert ons aan Jozef en de
overwinning op het egoïsme. Soms wordt hij afgebeeld met een staf waaraan narcissen bloeien.
Een narcis lijkt door haar houding in zichzelf gekeerd.

 

Zesde zondag Hoogmoed en IJdelheid naar Marcus 1: 1-11 en Filippenzen 2: 5-11

Pauwenveren rondom de onderbroken cirkel van judaspenning.   Pauw, trots op zijn staart. Elk jaar verliest hij zijn veren. Hij krijgt ze in het voorjaar terug en juist in die tijd zal hij zijn staart als een grote waaier met vele ogen opsteken.

De schitterende kleuren werden beschouwd al een verwijzing naar vele deugden. Zo’n mooi dier kon niet door zonden bedorven zijn.

De pauw werd dan ook eveneens beschouwd als een beeld van een rechtvaardige. Hij wordt afgebeeld in Paradijsvoorstellingen. Ook verwijst de vogel in afbeeldingen naar de opstanding. Legenden vertellen hoe de pauw zijn veren mocht houden, maar de paradijselijke zang verloor. Daarom krijst en klaagt hij.

De ‘weg’ verbeeldt door buxus groen. Groen van Hoop en Leven. Levensboom die vrucht draagt. Leven dat overwint.

Paarse viooltjes als beeld van ootmoed en dankbaarheid.

 

 

Paasmorgen: De Heer is waarlijk opgestaan!
Jezus stierf aan het kruis, voor onze zonden.
Bij de zonden stonden we stil in de 40 dagen voor Pasen, we noemden ze één voor één. Hebzucht, Lusteloosheid, Woede, Wellust en Gulzigheid, Jaloezie en Nijd, Hoogmoed en IJdelheid.
Bij het lijden en sterven hebben we de afgelopen dagen stil gestaan. Hoe Jezus de voeten waste, hoe Hij stierf aan het kruis.
Maar vandaag vieren we dat Jezus is opgestaan, Hij deed dood en zonden te niet. De cirkel die doorbroken was, is weer heel!
Wij mogen jubelen en zelfs de bloemen bloeien het hoogste lied!
Jezus leeft en wij met Hem!